The Ballad Of Lucy Jordan

The Ballad Of Lucy Jordan

The Ballad of Lucy Jordan geschreven door de Amerikaanse dichter en songwriter Shel Silverstein en voor het eerst opgenomen in 1973 door Dr Hook & The Medicine Show en in 1974 als single uitgebracht met op de B-kant Make It Easy op Columbia 3 – 10032. Op de single wordt Lucy Jordan ten onrechte Lucy Jordon genoemd.
Het is het fatalistisch verhaal van de in het leven teleurgestelde Lucy die op het dak klimt en door een man die haar zijn hand aanbied wordt meegenomen in een lange witte auto (ambulance) naar een psychiatrisch ziekenhuis. De laatste regels van het nummer op de leeftijd van zevendertig wist ze dat ze eeuwigheid had gevonden terwijl ze door Parijs reed met de warme wind in het haar, zijn haar eigen vrijheid gevende fantasieën in het ziekenhuis. Eindelijk vrij.


Dr.Hook & The Medicine Show

Cover versies

Het nummer is in de loop der jaren door een handvol artiesten. We hebben er voor jullie een paar op een rij gezet en daar zitten echte juweeltjes bij.

1976 – Lee Hazlewood, 1979 – Marianne Faithfull, 1980 – Ruthi Navon, 1996 – Belinda Carlisle, 1996 – Barra MacNeils, 2000 – Dennis Locorriere (dr.Hook), 2004 – Patricia O’Callaghan, 2005 – Bobby Bare, 2007 – Nicki Gillis, 2009 – Wiwa, 2010 – Lucinda Williams en de Deense singer-songwriter Hanne Boel.


Lee Hazlewood – Marianne Faithfull


Belinda Carlisle – Barra MacNeils

Dennis Locorriere – Nicki Gillis


Bobby Bare


Wiwa – Hanne Boel

Songtekst

The morning sun touched lightly on
the eyes of Lucy Jordan
In a white suburban bedroom
in a white suburban town

And she lay there neath the covers
dreaming of a thousand lovers
til the world turned to orange
and the room went spinning round

At the age of 37
she realized she’d never ride
through Paris in a sports car
with the warm wind in her hair
So she let the phone keep ringing
as she sat there softly singing
little nursery rhymes she’d memorized
in her Daddy’s easy chair

Her husband he’s off to work
and the kids are off to school
and there were oh so many ways
for her to spend the day

She could clean the house for hours
or rearrange the flowers
or run naked through the shady street
screaming all the way

At the age of 37
she realized she’d never ride
through Paris in a sports car
with the warm wind in her hair
So she let the phone keep ringing
as she sat there softly singing
pretty nursery rhymes she’d memorized
in her Daddy’s easy chair

The evening sun touched gently on
the eyes of Lucy Jordan
on the rooftop where she climbed
when all the laughter grew too loud

And she bowed and curtsied to the man
who reached and offered her his hand
and he led her down to the long white car
that waited past the crowd

At the age of 37
she knew she’d found forever
as she rode along through Paris
with the warm wind in her hair