Irene Goodnight

Irene Goodnight

Irene Goodnight, is een traditionele Amerikaanse folksong die voor het eerst in 1932 door bluesmuzikant Leadbelly (Huddie Ledbetter) werd opgenomen.
De tekst verteld het verhaal over het rumoerige liefdesleven van de zanger met zijn grote liefde Irene, wat zich uitdrukt in verdriet en frustaties met verwijzingen naar zelfmoordfantasieën. De schrijver Ken Kesey werd in 1964 door de regel “Sometimes I take a great notion to jump in the river and drown” geinspireerd bij het schrijven van zijn roman “Sometimes a Great Notion”.
Net als veel andere traditionele volksliederen is de specifieke oorsprong van “Irene Goodnight” onduidelijk. Leadbelly zong al vanaf 1908 een versie van het lied, waarvan hij beweerde deze te hebben geleerd van zijn oom Terell.

Een nummer uit 1886 vertolkt door Gussie L. Davis heeft verschillende lyrische en structurele overeenkomsten met de versie van Leadbelly, maar duidelijke informatie over de melodie heeft de geschiedenis niet overleefd. Er zijn enkele niet te controleren aanwijzingen dat deze eerste versie is gebaseerd op een nog vroegere melodie. Ongeacht het feit waar hij “Irene Goodnight” voor het eerst hoorde, in de jaren ’30 maakte Leadbelly zich de song eigen, herschreef de meeste teksten en wijzigde het ritme. Het werd zijn song.

Leadbelly verbleef gedurende zijn leven regelmatig in de gevangenissen van zuidelijk Verenigde Staten waar hij het nummer regelmatig bleef uitvoeren tijdens diverse gevangenis-optredens. Het was in de Louisiana State Penitentiary, dat hij musicologen John en Alan Lomax, ontmoette die voorstelden om zijn optredens op te nemen. Een paar maanden voor zijn vrijlating in 1934, werden er door de gebroeders Lomax een aantal van Leadbelly’s nummers, waaronder “Irene Goodnight”, opgenomen.

“Irene Goodnight” bleek in de optredens van Leadbelly in de jaren 1930 en ’40 het belangrijkste nummer te zijn. Ondanks deze populariteit werd het nummer tijdens zijn leven nooit commercieel succesvol.

Coverversies

Dat commerciele succes kwam in 1950, precies één jaar na de dood van Leadbelly, met de eerste coverversie van The Weavers die het nummer 25 weken in de hitlijsten zagen staan met een nummer 1 als toppositie.

Veel artiesten zoals Frank Sinatra, Ernest Tubb & Red Foley, Moon Mullican, Jerry Lee Lewis, Johnny Cash, Jim Reeves, Mississippi John Hurt, Little Richard and Jimi Hendrix, The Kingston Trio, John Sebastian, Mitch Miller and the Gang, Ry Cooder, James Booker, Raffi, John Koerner, Michelle Shocked, Maureen “Mo” Tucker, Half Man Half Biscuit, Dr. John, Meat Puppets, Kelly Joe Phelps, Bill Frisell, Tom Waits, Shivaree, Hugh Laurie, Deer Tick, Pete Seeger, The Highwaymen, Joseph Spence, Kevin Ayers, Paul & Margie, The Jerusalem avernes, Ronnie Drew, Rnrico Micheletti, Little Silver, Ormy, Eric Clapton, The Pogues, Van Morrison, Steve Earl, Nat King Cole, Willie Nelson, Big Bill Broonzyen Chat Atkins volgden het voorbeeld van The Weavers en namen het nummer met wisselend commercieel succes ook op in hun repertoire.

Songtekst

Irene Goodnight (Huddie Ledbetter, John & Alan Lomax)

Irene goodnight, Irene goodnight
Goodnight Irene, goodnight Irene
I’ll see you in my dreams
Last saturday night I got married

Me and my love settled down
Now me and my love are parted
I’m gonna take another stroll downtown

Irene goodnight, Irene goodnight
Goodnight Irene, goodnight Irene
I’ll see you in my dreams

Sometimes I live in the country
Sometimes I live in the town
Sometimes I have a great notion
To jump in the river and drown

Irene goodnight, Irene goodnight
Good night Irene, good night Irene
I’ll see you in my dreams

Ramblin’ stop your gamblin’
Stop stayin’ out late at night
Go home to your wife and your family
Sit down by the fireside bright

Irene goodnight, Irene goodnight
Goodnight Irene, goodnight Irene
I’ll see you in my dreams

Irene goodnight, Irene goodnight
Goodnight Irene, goodnight Irene
I’ll see you in my dreams

bronnen: wikipedia – www.allmusic.com