Boots Of Spanish Leather

Boots Of Spanish Leather

Je hoeft niet te zijn gedumpt door je geliefde om je te verplaatsen in de sfeer van deze vroegere Dylan en de pijn van de afwijzing te voelen. “Boots of Spanish Leather” bestaat uit deels uitgewiste, verweerde en koffie-gekleurde gekrabbel; verbleekte ansichtkaarten verzonden door geliefden gescheiden door omstandigheden en wereldzeeën. Het is een nummer zowel over de kleverige schuld van het verlaten als over de verstikkende angst om achter te blijven en is misschien wel het hoogtepunt van de in 1964 uitgebrachte “The Times They Are a-Changin”, met bepaalde vocale en structurele die overeenkomst vertonen met “Girl From The de North Country”. Een deel van Dylan’s buitengewone schrijverstalent is het de luisteraar laten geloven dat zijn teksten betrekking hebben op zijn/haar leven. Net als de rijkste elementen van Dylan’s ouvre is de betekenis die de luisteraar toekent aan een aantal tekstdelen discutabel, het zegt meer over de het geloof in eigen overtuigingskracht van de luisteraar dan dat het iets over Dylan onthult. Nietemin is er onder zijn fans zwaar over gespeculeerd dat deze ballade Suze Rotolo betreft, Dylan’s vriendin en muze in de vroege jaren ’60, die in 1962 New York verliet om in Italië kunst te gaan studeren.


Widmark Demo’s

“I’m sailing away, my one true love/ I’m sailing away in the morning”. Je hoeft geen romantische liefde op “afstand” te hebben om je te kunnen inleven in Dylan’s woorden. Jouw “true love” kan de modderige straat zijn waarin je opgroeide, de straten die je verruilde voor de met bomen omgeven lanen verder weg. Ik ben zelf in mijn jeugd en later vaak verhuisd en het gevoel dat soms doordringt is het gevoel, na het vaarwel zeggen en nadat de “vergeet-mij-nietjes” zijn uitgedeeld, van eenzaamheid en machteloosheid. Deze split-second gewaarwording is het point of no retur, straks ligt alles achter je. Dylan, met zijn tedere gitaarspel en rauwe stembanden, drukt deze emotie perfect uit. Net als andere belangrijke nummers, op momenten waar woorden ontbreken vult dit nummer de eindeloos lege ruimte.


Live 12 April 1963

Na de drie laatste coupletten heeft Dylan de correspondentie met zijn geliefde gestaakt en is de dialoog uitgegroeid tot een monoloog. Hij treurt: “I’m sure your heart is not with me/ But with the country to where you’re goin”. Afstand voedt de diepste gevoelens en trekt de draad los die ooit de in elkaar gestrengelde vingers samenbond. Hij vraagt zijn eens-geliefde om hem zijn beschermende “Boots OF Spanish Leather” terug te sturen zodat hij weg kan lopen van zijn liefdesverdriet. Ongeacht of jij het bent die weg zeilt of wordt achtergelaten, Dylan’s klaagzang naar zijn verloren liefde is een nummer over doorgaan met het leven ongeacht welke tegenslag ook op je pad komt, beschreven in het mooiste handschrift denkbaar.


Live Temple University Philadelphia, Pennsylvania 9 November 1999

Cover versies

Deze prachtige song werd gecoverd door ondermeer onderstaande artiesten en er is een geweldige hertaling van het nummer door Ernst Jansz.
Joan Baez- Sebastian Cabot – Dervish – Dubliners – Nanci Griffith – Richie Havens – Linda Mason – Dan McCafferty – Ronnie Drew & Eleanor Shanley – Michael Moore – Seldom Scene – Martin Simpson – T. Duggins – Rebecca Barnard & Shane O’Mara – Patti Smith – Wesley Schultz – The Lumineers – The Black Crows – Ernst Jansz – The Airborne Toxin Event – Boz Scaggs


Joan Baez – The Lumineers


Martin Simpson – The Black Crows


Dervish – Nancy Griffith


Dubliners – Seldom Scene


Ritchie Havens – Dan McCafferty


Ronnie Drew & Eleanor Shanley – Patti Smith


The Airborne Toxit Event – Ernst Jansz


Rebecca Barnard & Shane O’Mara – Boz Scaggs

Songtekst ( Bob Dylan)

Oh, I’m sailin’ away my own true love
I’m sailin’ away in the morning
Is there something I can send you from across the sea
From the place that I’ll be landing?

No, there’s nothin’ you can send me, my own true love
There’s nothin’ I wish to be ownin’
Just carry yourself back to me unspoiled
From across that lonesome ocean

Oh, but I just thought you might want something fine
Made of silver or of golden
Either from the mountains of Madrid
Or from the coast of Barcelona

Oh, but if I had the stars from the darkest night
And the diamonds from the deepest ocean
I’d forsake them all for your sweet kiss
For that’s all I’m wishin’ to be ownin’

That I might be gone a long time
And it’s only that I’m askin’
Is there something I can send you to remember me by
To make your time more easy passin’

Oh, how can, how can you ask me again
It only brings me sorrow
The same thing I want from you today
I would want again tomorrow

I got a letter on a lonesome day
It was from her ship a-sailin’
Saying I don’t know when I’ll be comin’ back again
It depends on how I’m a-feelin’

Well, if you, my love, must think that-a-way
I’m sure your mind is roamin’
I’m sure your heart is not with me
But with the country to where you’re goin’

So take heed, take heed of the western wind
Take heed of the stormy weather
And yes, there’s something you can send back to me
Spanish boots of Spanish leather