Gretchen Peters

Gretchen Peters

Gretchen Peters heeft sinds haar song “On A Bus To St.Cloud” van het album The Secret Of Life (1996) een warme plaats in mijn hart veroverd. In al die jaren heeft zij mij elke keer weer opnieuw verrast met de onovertreffelijke en met het hart geschreven songs.
Na haar Europese tour van vorig jaar komt Gretchen opnieuw naar Europa waarbij ze op 27, 28, 29, 30 en 31 maart 2012 Nederland aandoet om haar nieuwste album Hello Cruel World, die op 30 januari a.s wordt uitgebracht, te promoten.
Het album bevat elf nummers die met een grote gevoeligheid, eerlijkheid en pure emotie de menselijke zwakheden probeert te ontdekken. In veel opzichten zoals de titel Hello Cruel World aangeeft kan dit album worden gezien als een protestalbum, in plaats van rechtstreeks sociale misstanden of politieke zaken aan de orde te stellen presenteert zij portretten en beelden van ongewone personages en vreemde situaties, soms vragen stellend en dan weer vragen beantwoordend, soms zijn het zomaar vreemde feiten die de song dragen. Het resultaat is een album met een fascinerend botsing van songs in een glinsterende geluidskwaliteit, gepolijst maar niet glanzend.
De arrangementen zijn opgebouwd rondom Gretchen’s kenmerkende akoestische gitaar en Barry Walsh’s keyboard. De veelzijdige gitaristen Will Kimbrough en Doug Lancio, bassist Viktor Krauss en trompettist Vinnie Ciesielski completeren deze schitterende instrumentale melange.


Hello Cruel World – Saint Francis


The Matador – Woman On The Wheel

De songs moet je een paar keer beluisteren om deze echt te kunnen ondergaan, b.v. Idlewild een zeer persoonlijke song voor Gretchen, waarin het universele verhaal van een huwelijkseinde wordt bezongen gezien door de ogen van een kind, afgewisseld met het blootleggen van de Amerikaanse mythe dat alles in de wereld o.k. is omdat je leeft in een vrije natie… die onschuld van een natie en het kind wordt ontleed in iets meer dan vijf minuten pure poëzie. Ze verkent de eindeloze vragen over geloof en spiritualiteit in nummers als St. Francis met etherische harmonieën van Kim Richey of het krachtige Dark Angel met Rodney Crowell, volgens mij de meest opvallende track van het album. Het brengt de luisteraar naar het slot van het album met Little World, een song die ons bestaan, zowel op persoonlijke als op wereldwijde schaal, in het juiste perspectief zet. Er is geen twijfel mogelijk, Hello Cruel World is een juweel van een album die een van de belangrijkste albums van 2012 zal blijken te zijn.

Dark Angel
Paradise Found
Five Minutes
Camille
Natural Disaster
Idlewild
Little World