Dayna Kurtz

Dayna Kurtz

Op 23 januari 2010 tijdens een weekendje Leeuwarden maakte ik voor het eerst kennis met de doorwrochte songs van Dayna Kurtz tijdens haar optreden van die avond in Poppodium Romein. Eigenzinnig met een krachtige, bezwerende en doorleefde stem vertolkt ze haar poëtische teksten op een virtuoze wijze en switcht schijnbaar moeiteloos tussen de verschillende genres die haar muziek zo divers maakt. Gezien het grote aantal optredens die Kurtz hier inmiddels heeft gedaan kun je stellen dat de Nederlandse Americana-liefhebber een zwak heeft voor deze singer-songwriter die balanceert tussen poëzie, folk, rock en blues met haar grillige donkere stem. Hier spreekt liefde voor haar vak, gitaar en het leven in al zijn schoonheid.

Waarlijk een artieste met gevoel voor melodie en melancholie, hetgeen ook weer blijkt uit haar laatste CD “American Standard” waarop wederom een gevarieerd palet aan Americana is verschenen.
Van het openeningsnummer “Invocation”, een akoestisch en wiegend gebedslied, via een magische coverversie van Elliot Smith’s “Don’t Go Down” naar het politiek geladen en opzwepende slotnummer “Election Day”, graast Dayna Kurtz door het Amerikaanse muzieklandschap. Tijdloos en zonder houdbaarheidsdatum.