Dan Tuffy – Songs from Dan

Dan Tuffy – Songs from Dan

De in Tasmanië, Australië geboren Dan Tuffy was in een ver verleden bassist en zanger van ‘Wild Pumpkins’at Midnight met wie hij talrijke opnamen maakte en die vervolgens naar Londen trokken om uiteindelijk in 1990 in Nederland te belanden. Tuffy blijft in ons kikkerlandje hangen en werken, hij vormt de folkblues band Big Low (2002-2014), begint de opnamestudio Smoked Recordings en blijft songs schrijven, opnemen, produceren en is sinds 2002 lid van de Slowaakse rockband Parne Gadje.

Een druk bezet man, die tussen al die activiteiten door ook nog eens tijd vond in het opnemen van een fantastisch album, voor zover mij bekend zijn solo-debuutalbum.
Songs from Dan bevat slecht negen songs die stuk voor stuk door Tuffy zijn geschreven, vanaf de eerste song zal de luisteraar het bijzondere talent van de maker van dit album herkennen. De originaliteit en individualiteit van elk nummer, allemaal uitgevoerd in een gekende stijl, de subtiele wijzigingen en persoonlijke aanpak onderscheiden Tuffy van de meeste singer-songwriters en brengen hem naar een zeldzaam hoog niveau. Zijn stem heeft de diepgang en het vermogen om verschillende emoties op te roepen en een krachtige atmosfeer neer te zetten.

Het album is slechts in twee sessies opgenomen, de eerste in één middag in Dan’s studio in Nederland en de rest in de studio van Matt Walkers in Melbourne, Australië en is geproduceerd door Zlaya Hadzich en Matt Walker. De personele bezetting was Dan Tuffy zelf op gitaar, zang en een beetje bas, Matt Walker speelde gitaar, toetsenbord, backing vocals, piano, steel en mandoline, Lucie Thorne voegde een prachtige backing vocal toe. Shane Reilly was op pedalsteel en Grant Cummerford speelde bas. Interessant om te weten is dat Dan, Matt en Lucie de meeste van de nummers live opnamen en bewaarden om er later datgene aan toe te voegen wat zij nodig achten. Het openingsnummer The Biggest Bastard That Ever Rode The West golft heen en weer gedragen door een zachte akoestische gitaar die aansluit bij Dan’s warme expressieve stem. De tussenkomst van de schitterend tokkelende elektrische gitaar voegt nog meer diepte en warmte toe aan dit treurig verhaal met het langzaam een dichte atmosfeer opbouwende toetsenbord op de achtergrond.
Bij Stony Cold Heart is het een langzame, prachtig melodieuze en twangy gitaar gecombineerd met een prachtig expressieve en warme stem die doet denken aan Guy Clark, die indruk maken. Het is bijna onmogelijk om instrumentatie en teksten in dit zeer lage tempo succesvol te laten klinken zonder te geloven in je talenten en eigen werk om het voor elkaar te krijgen. Een meesterwerk. Er is een mooie akoestische gitaar en een jankende steel in Stay True, een prachtige country ballad met mooie harmonieën die Tuffy prachtig ondersteunen. Het laatste nummer op het album is The Dying Rider, is een atmosferische compositie met een hoestende gitaar en een net niet pratende Tuffy, de melodische elektrische gitaar versterkt de sfeer van dit nogal bijzondere verhaal.

De songs van het album zijn stuk voor stuk mooi geschreven verhalen, met een vocale vertolking die elke lettergreep van de lyrische teksten van dit geweldige album op een perfect wijze neerzet. De warmte van de arrangementen zal de luisteraar als een heerlijk bad ervaren en hem/haar keer op keer dwingen het album afspelen.

Tracklist:


1. The Biggest Bastard Who Ever Rode The West


2. Toorooka Trail


3. Shake It Loose


4. Stony Cold Heart


5. Don’t Go Crying on My Shoulder


6. Belinda


7. Stay true


8. You can’t Stop Where It’s Going


9. The Dying Rider