Ashes And Roses

Ashes And Roses

Singer-songwriter Mary Chapin Carpenter heeft met “Ashes and Roses”, die op 12 juni jl. uitkwam, waarschijnlijk het persoonlijkste album van haar gehele carrière uitgebracht. Carpenter is altijd al een vertelster geweest wiens hoofdpersonen naadloos uitgewisseld konden worden met de vertelster zelf, in de songs op dit album verdwijnt die afstand, wat overblijft is een songwriter die zichzelf confronterend opstelt. Zij onderzoekt liefdesverdriet, verdriet, eenzaamheid, verlangen, acceptatie en dankbaarheid. Muzikaal is het geluid verwant aan haar 2010 album “Age of Miracles”, misschien zelfs nog wat gevoeliger. Het rootsy fingerpicking op “What to Keep and What to Throw Away” is een diepe reflectie op de manier waarop je jezelf weer op kunt krikken na het verwoestende einde van een relatie “…These are your instructions – When grace has left you stranded – When you are lost and wounded – Bleeding and abandoned.” Het persoonlijke lijden van een dergelijk verraad is poëtisch en schrijnend weergegeven in “The Swords We Carried”. Carpenter’s taal, zowel muzikaal als lyrisch, is rijk aan melodie, kleur, textuur, poëtische metaforen en beelden, nooit deinst zij terug om te kijken naar haar onderwerp.


Preview 5 songs – Chasing What’s Already Gone

“Chasing What’s Already Gone”, met haar glinsterende mandolines en akoestische gitaren, kijkt naar het verleden om het heden begrijpbaar te maken. Ze komt daar, maar er is een prijs die ze betaalt en neemt haar verantwoordelijkheid “Ashes and roses and hearts that break – I tried so hard to be strong – It may be my worst but not my first mistake – Chasing what’s already gone”. Dit is het geluid van het menselijk hart die in een tijd van afrekening, haar gebrokenheid met zachtheid omhelst. Die omhelzing van verdriet is teder in “Learning the World”, waar het “rides quietly on the passenger side”. Maar er is ook een andere kant die wordt uitgedrukt in de veerkracht in “Don’t Need Much to Be Happy”, het verlangen in “Old Love” en de acceptatie die mogelijk wacht in “New Year’s Day”. Carpenter wordt in “Jericho” alleen begeleidt door de goddeljke piano van de legendarische producent Matt Rollings, in het nummer heeft ze het met iemand anders over hoe lang het zal duren om haar te leren kennen en of dat de moeite waard zal zijn.
“Ashes and Roses” is verwoestend in zijn rustige, waardige en felle kwetsbaarheid. Het album is op een bepaalde manier moedig te noemen en dat maakt het merkwaardig mooi. Muzikaal en tekstueel is het waarschijnlijk een van Mary Chapin Carpenter’s beste en meest memorabele albums.


Don’t Need Much To Be Happy – Jericho

Songlijst:

1. Transcendental Reunion – 2. What to Keep and What to Throw Away – 3. The Swords We Carried – 4. Another Home – 5. Chasing What’s Already Gone – 6. Learning the World – 7. I Tried Going West – 8. Don’t Need Much to Be Happy – 9. Soul Companion (met James Taylor) – 10. Old Love – 11. New Year’s Day – 12. Fading Away – 13. Jericho