Biografie Ronny Elliott

Ronny Elliott werd geboren in 1947 en woonde tot zijn zesde met zijn moeder en grootmoeder in Birmingham, Alabama voordat ze in 1953 verhuisden naar Tampa, Florida. Zijn moeder kocht voor Ronny in die begintijd van de rock ’n roll en blues alle 45-toerenplaten die ze maar te pakken kon krijgen. Ook via de radio werd zo zijn muzikale opvoeding vorm gegeven met muziek van o.a. Hank Williams. Toen Ronny 10 jaar was kreeg hij van zijn moeder z’n eerste gitaar, waar hebben we dat in de rock ’n roll geschiedenis eerder gehoord?

Elvis & Ronny ElliottRonny hield van alle grote rockers van die tijd, maar Elvis was zijn grote held. In het begin van jaren ’60, ontdekte Ronny dat “The King” de film “Follow That Dream” aan het schieten was in Crystal River. Hij kreeg een vriend van de familie zover om er met Ronny, z’n moeder en grootmoeder naartoe rijden waar ze al vroeg in de ochtend aankwamen. Ze wisten uiteraard niet waar ze Elvis konden vinden maar gelukkig vonden ze in de haven Port Paradise Resort een geparkeerde witte Cadillac met het Tennessee-kenteken. Het duurde niet lang voordat Presley verscheen. Ronny en zijn gezelschap benaderden hem voor een handtekening en het maken van foto’s. “Elvis was so nice and polite” herinnert Elliott zich “He was the kind of guy – he wouldn’t leave until you were ready to leave.” In totaal maakte Ronny zeker tien trips naar Crystal River om zijn hero te zien.

In 1964 vroeg een vriendje hem om samen een bandje te vormen, Ronny aarzelde en wilde de beoogde zanger ontmoeten. Uit een ’57 T-Bird verscheen een jongen met haar tot op zijn schouders die appelrode lakleren schoenen met een rits droeg. Zijn naam was Warren Novack. Ronny sloot zich aan bij The Raveons. the raveons The Raveons waren geem lang leven beschoren en het duurde dan ook niet lang of Elliot trad toe tot The Outsiders en trad met deze groep veel op in de streken rondom Tampa Bay. Hun manager stelde ze voor om een door hem mede-geschreven nummer getiteld “Snoopy vs The Red Baron” op te nemen. De bandleden vonden het een behoorlijk zwak nummer maar voordat ze de kans hadden om het te overwegen gooide de militaire dienstplicht roet in het eten en moesten ze deze plicht vervullen. Met dit “behoorlijk zwak nummer” scoorden The Royal Guardsmen in 1966 een nr. 2 hit.


The Royal Guardsmen / Snoopy vs The Red Baron – The Soul Trippers / King Bee

De The Outsiders gingen, nadat de bandleden terug waren in de burgermaatschappij, verder als The Soul Trippers. In een onbekend gebleven studio namen ze een garagerock getinte versie van Slim Harpo’s blues-klassieker “King Bee”. De plaat verkocht bijna 20.000 exemplaren in regio maar om door te breken en een smashhit te worden was airplay op een grote R&b radiostation noodzakelijk. Radiostation WLAC in Nashville werd benaderd om de plaat aan hun playlist maar toen programma-directeur John R. ontdekte de band bestond uit uitsluitend blanke leden trok hij eerdere toezeggingen in.

In 1966 richtte Elliott met zijn vriend Buddy Richardson de band Noah’s Ark op, ze sloten een deal met Decca, het label van artiesten als Rickey Nelson, Brenda Lee en The Who, om een aantal singles op te nemen. Noah’s Ark experimenteerde met feedback, violen en lawaai – zaken die al snel zouden vallen in het rijk van de psychedelische rock. Ze nemen een soort van psychedelische garagenummer genaamd “Paperman” op. De single ( met invloeden van The Beatles en Flowerpower) had weinig succes, Elliott herinnert zich het ontvangen van een paar kleine royalty-cheques uit Zweden en Japan.


Noah’s Ark – Paperman

Elliott stopte met Noah’s Ark in 1968 en probeerde een R & B-groep te vormen, maar kon zelden alle leden in dezelfde ruimte op hetzelfde moment krijgen. De resten van die groep vormden de hillybillyband Your Local Beer. Ze openden voor Jimmi Hendrix in The Curtis Hixon Hall. “After we finished our job was to stand behind his Mirshall (amplifler) cabinets and make sure he didn’t knock them off the handstand” vertelde Elliott later. Your Local Beer bleek een kortstondige onderneming te zijn. De volgende was DuckButter, een “psychedelische vaudeville hillbilly revue” met in de hoofdrol front-man Harry Hayward die ook als goochelaar was te zien.
In 1970 had Elliott genoeg van de muziekscene en nam een tijdje vrij. In die “vrije” periode verzorgde hij reclamecanpagnes voor sommige lokale shows, waaronder de enige keer dat Duane Allman een volledige set speelde met Erie Clapton’s Derek & the Dominoes in The Curtis Hixon Hall.
Bijna tien jaar later kreeg Elliott, als lid van The Wally Watson Band, een plek in de ontluikende post-punk scene van Tampa in The Buffalo Roadhouse en bij Ms. Lucky’s. “We were like Rockpile or Mink DeVille, pretty rootsy, But we really didn’t have that punk base.”


No More War – When Idols Fall

De kriebels begonnen in 1995 weer op te spelen en hij kreeg zijn oude vriend Hayward (drums) en een aantal jongere maar ervaren muzikanten Steve Connelly (gitaar), Mark Warren (gitaar), Natty Moss-Bond (zang) en Walt Bucklin (bas) zover dat ze zich bij hem aansloten en in zijn huis een album “Ronny Elliott & The Nationials” opnamen. Een album die sterke kritische en positieve reacties ontving uit de muziek-business. Platenmaatschappijen als Bloodshot en Checkered Past uit Chicago vonden het niet genoeg country/punk hebben en Hightone uit Californië beweerde dat het te commercieel was. Een uitspraak die Elliott tot op de dag van vandaag nog steeds in hoge mate verbaasd.
Om de een of andere reden is Elliott een doel van de critici, maar ondanks dat heeft Ronny inmiddels zijn tiende solo-cd, “I’ve Been Meaning To Write”, uitgebracht. Hij blijft toeren, opnemen en aanpakken. Na jaren in de loopgraven, mislukte platen bij veel platenlabels en verschillende bands lijkt Ronny op de goede weg te zitten. Het is een lange weg geweest en Ronny is van mening dat hij zojuist is begonnen.


Rob Dokter with Ronny Elliott & The Nationials Expat Blues – South By So What


The Last One Stands – Old Folks At Home & Whistle Entertaiment


Tell The King – Elvis Presley Didn’t Like Tampa

discografie