Biografie Buddy Holly

Charles Hardin “Buddy” Holley geboren in Lubbock, Texas op 7 september 1936 als het vierde kind en derde zoon van Lawrence Odell “LO” Holley en zijn vrouw Ella Pauline Drake. Hij kreeg de bijnaam “Buddy” omdat, zoals zijn moeder een keer bekende “Charles Hardin gewoon een te lange naam was voor zo’n kleine jongen”.
De Holley’s kwamen oorspronkelijk uit Vernon, Texas, verhuisden in 1925 naar Lubbock op zoek naar betere banen die de familie mogelijk in de lokale katoenindustrie en het onlangs geopende Texas Technologische College zou kunnen vinden. Vader Holley werkte als kleermaker, kok en als timmerman om zijn jonge gezin dat behalve uit Buddy ook bestond uit Larry (geboren in 1925), Travis (1927) en Patricia (1929) te onderhouden.
Buddy Holly groeide op in een muzikaal gezin, zijn moeder Ella was een uitstekende zangeres die al op jonge leeftijd duetten zong met haar zus. Oudste broer Larry had klassieke viool gestudeerd, broer Travis speelde accordeon en zus Patricia zong en speelde piano. Buddy’s vader, “LO”, was de luisteraar van de familie, hij was a-muzikaal.
Buddy was echter een heel ander verhaal, op 19 april 1940 woont Buddy de verjaardag van een vierjarig vriendinnetje bij en volgens een artikel in Lubbock Avalanche-Journal zong “Buddy Holley een lied tijdens die gelegenheid”. Als kind liet hij al zijn natuurlijke aanleg voor muziek zien door het nemen van viool-, piano- en later gitaarlessen, alvorens zijn interesse te verliezen.
Als Buddy vijf is gaat hij nog wel samen met zijn oudere broers Larry en Travis naar een talentenjacht die zijn speelgoedviool invetten om hem te beletten hun optreden te onderbreken, ondanks dat zingt Buddy “Down the River Of Memories” van T. Texas Tyler ( hieronder in de originele uitvoering) en wint de eerste prijs, vijf dollar.

Down The River Of Memories

De desinteresse duurde tot het moment dat broer Travis terug kwam van zijn tijd bij het Korps Mariniers met een voor 15 dollar gekochte tweedehands Harmony-gitaar, Buddy kreeg de gitaar en Travis leerde hem een paar eenvoudige akkoorden – G, C, D, A, E en het duurde niet lang of Buddy kon zijn broer vertellen dat hij niet op de juiste manier speelde. Buddy was een erg snelle leerling waarvan zijn moeder altijd zei dat het jammer was dat deze “leersnelheid” niet gold voor rekenen en andere schoolvakken.

lmhutchinson

Toen Buddy in 1949 naar de J.T. Hutchinson Junior High School ging was hij al een volleerd gitarist, banjo-speler en mandolinist. Hij en medeleerling in de 7e klas Bob Montgomery luisterde serieus naar de radio en leerden op die manier het repertoires van Hank Williams, Bill Monroe, Flatt en Scruggs, Jim & Jesse en alle artiesten van de Louisiana Hayride en de Grand Ol ‘Opry. Zij werden ook beinvloed door een lokale bluegrass band, The Mayfield Brothers. 1949 is ook het jaar van zijn eerste opname “My Two-Timin’ Woman”, een Hank Snow nummer die hij opneemt met een bandrecorder.


My Two-Timin’ Woman

Buddy en Bob richten tijdens schooljaren op de Junior High en High School verschillende countrybands op met onder anderen Larry Welborn, Don Guess, Jack Neal, Sonny Curtis, Jerry Allison en andere jonge Lubbock gitaarspelers. De jongens speelden op schoolfeesten, talentenjachten, bij autodealers, winkelopeningen, feesten en iedere gelegenheid die hen ervaring zou opleveren om voor een publiek op te treden en hun muziek kon promoten. Een niet met name genoemde voormalig bandlid zou van die tijd zeggen “We speelden voor een pakje sigaretten”.
In 1953 maken Buddy en Bob Montgomery een home-recording van “Take These Shackles From My Heart” en “I’ll Just Pretend”, een jaar later gevogd door Bill Monroe’s “Footprints In The Snow”.


Take These Shackles From My Heart – I’ll Just Pretend

een jaar later gevogd door Bill Monroe’s “Footprints In The Snow”. Van deze song hebben wij hier twee versies, de eerste versie is een opname van 10 november 1953 die Buddy en Jack Neal maakten voor radiostation KDAV. Van de tweede hebben wij geen gegevens gevonden, maar het is onmiskenbaar Buddy Holly.

1-04 Footprints In The Snow
1-05 Footprints In The Snow

Een onuitwisbare invloed op het leven van Buddy Holly en zijn muzikale ontwikkeling is Elvis Presley geweest. Voordat Elvis voor het eerst in het begin van 1955 optrad in een landbouwschuur in Lubbock, hadden Buddy en Bob (samen met Larry Welborn) al de hoofdrol in hun eigen Buddy & Bob Show op Lubbock’s KDAV radio Sunday Party gepresenteerd door Hipockets Duncan.

– De Sunday Party was al in 1953 gestart en Buddy vormde toen een duo met Jack Neal, in november van dat jaar namen Bob & Jack een plaatje op waarop de nummers “I Hear the Lord Callin’ For Me” en “I Saw The Moon Cry Last Night”. Jack ging trouwen en het duo Buddy & Bob was geboren –

Buddy & Bob traden ook op als de openingsact voor grote countrysterren in The Fair Park Colosseum en lokale clubs.
De jongens waren vertrouwd met de vroege Presley’s Sun Records “That’s Alright Mama” en “Good Rockin ‘Tonight”, evenals met de zwarte rhythm and blues songs die ze ’s avonds oppikten van de krachtige radiostations uit Memphis en Shreveport. Maar het zien van “The Hillbilly Cat” live op Fair Park Coliseum en in de Cotton Club was iets anders. “Presley overrompelde Buddy compleet” herinnert Sonny Curtis zich, “niemand van ons had ooit zoiets gezien als Elvis, de manier waarop hij de meisjes enthousiast kon maken, maakte indruk op Buddy, maar het was de muziek die hem in zijn greep kreeg, hij hield van Presley’s ritme – het was geen country en het was geen blues het iets in het midden en het voelde goed”. Na het zien van Elvis kon Buddy slechts een weg bewandelen, hij zou later zelf vertelen dat “zonder Elvis Presley niemand van ons het zou hebben gemaakt”. Buddy Holly werd verslaafd aan Rock ’n Roll – en vice versa.

Buddy Holly was geen overnight sensatie zoals zijn grote held Elvis Presley. Zijn eerste platencontract met Decca Records in Nashville was het resultaat van het op de juiste plaats op het juiste moment zijn. In oktober van 1955 traden Buddy & Bob op als openings act voor een countryshow in The Fair Park Coliseum met Bill Haley & The Comets als hoofact. Ook aanwezig was Eddie Crandall, een Nashville talent agent en tevens Marty Robbins‘ manager, die onder de indruk was van het optreden van Holly. Crandall zorgde via muziekuitgever Jim Denny snel voor een Decca opname-contract voor Buddy waarbij Bob niet was niet inbegrepen.
Buddy zou slechts een tiental tracks voor het label opnemen, voornamelijk met behulp van sessieveteranen onder leiding van producer Owen Bradley. Op verschillende opnamen werden Sonny Curtis, Don Guess en Jerry Allison ook gebruikt.
Bradley drong aan op countrygeluid met voorspelbare arrangementen, een formule die alleen maar tegenvallende resultaten opleverde. Holly’s twee singles voor Decca, “Blue Days Black Nights” / “Love Me” en “Modern Don Juan” / “You Are My One Desire” deden niets en zijn Decca contract werd niet verlengd.

Buddy Holly Phone Call ..1957

Jaren later terugkijkend zou Owen Bradley zeggen “We waren zeer succesvol geweest met countrymuziek we leefden countrymuziek en het was mmoeilijk om dat patroon te veranderen. Buddy paste niet in onze formule zoals wij niet in zijn formule pasten, hij was uniek, paste niet in een formule. Wij begrepen het niet en hij kon het ons niet duidelijk maken”.


Blue Days Black Nights – Love Me


Modern Don Juan – You Are My One Desire

John Wayne’s beroemde zin in de film “The Searchers” was meer dan alleen de inspiratie voor Buddy Holly & The Crickets’ eerste grote hit, “That’ll Be The Day” bevatte de geest van vastberadenheid – de weigering om te stoppen – die Buddy Holly volhield na het Decca debacle. Terugkerend uit Nashville begon Buddy een intensieve periode van oefenen, optreden en liedjes schrijven met drummer en beste vriend Jerry Allison. De twee werden bekend bij diverse onafhankelijke studio’s in West-Texas waar ze demo’s opnamen. Een van deze studio was in handen van Norman Petty in Clovis, New Mexico, honderd mijl ten noordwesten van Lubbock. Gebouwd in 1955, om zijn eigen groep The Norman Petty Trio op te nemen, werd de studio beschouwd als voorbeeldstudio volgens de 1956 normen. Petty was een begaafd technicus en muzikant die in de loop der tijd talrijke talentvolle zangers en lokale bands zou opnemen, waaronder Buddy Holly en zijn vrienden. Het was er in de vroege ochtenduren van 25 februari 1957 dat Buddy Holly, Jerry Allison, Larry Welborn, Niki Sullivan en Gary en Ramona Tollett bij elkaar kwamen om “That’ll Be The Day” op te nemen.
De rest is Rock ‘N Roll geschiedenis.


studio & live versie

Geen verhaal over Buddy Holly of zijn muziek is compleet zonder The Crickets. De oorspronkelijke samenstelling was Buddy Holly, vocals en lead-gitaar – Jerry “JI” Allison, drums – Joe B. Mauldin, bas en Niki Sullivan, rhythm-gitaar. Sullivan zou verlaat de groep na hun eerste nationale tour in de herfst van 1957 en de band gaat verder als trio.
The Crickets waren niet alleen back-up muzikanten. The Buddy Holly “sound” is opgebouwd rond de wisselwerking van Holly’s stem, de “trommelende” gitaarsnaren en het gesyncopeerde drummen van Jerry Allison. Er is een gevoel van dichtbijheid, een eenheid tussen het spelen van Buddy en Jerry die zelden werd geëvenaard. “We hebben geluisterd naar dezelfde muziek, gespeeld op dezelfde licks en had dezelfde taak in het opvullen van de gaten in onze sound en we wisten gewoon wat de ander zou gaan spelen” zei Jerry later. Hoewel sommige platen zouden worden uitgegeven onder de naam van Buddy Holly alleen, waren het The Crickets die op de meeste van die platen speelden. Het geluid van The Crickets inspireerden wereldwijd duizenden jonge rockers waaronder twee jongens uit Liverpool die hun groep, The Beatles, noemden naar deze jongens uit Lubbock.
Op 1 maart 1958 begonnen Buddy Holly & The Crickets aan een 25-daagse toernee door Engeland. Vee rock ’n roll historici wijzen op deze tocht als een belangrijk keerpunt in de populaire muziek. De Britten hielden van de Amerikaanse rock ’n roll en de persoonlijke verschijning van één van hun favoriete groepen gaven de jonge Engels rockers een eerste blik op de wijze waarop deze muziek werd gemaakt. Paul McCartney, één van de latere Beatles, vertelde later dat hij alleen maar naar Buddy Holly’s optreden in het TV-programma Sunday Night at The London Palladium keek om te zien welke akkoorden Holly gebruikte en waar hij zijn gitaarcapo plaatste.
Zelfs de fysieke verschijning van Holly – zwarte hoornen bril en 3-knops Ivy League jassen – zou de toenmalige Engelse rockmode beïnvloeden.
Toen de “Britse Invasie” van Amerika in de vroege jaren ’60 begon, werd deze geleid door musici als Paul McCartney, John Lennon, Keith Richards en anderen die voor altijd werden geraakt door Buddy Holly & The Crickets tijdens hun bezoek aan Engeland een paar jaar eerder.
Het is op die gronden heel verklaarbaar dat eerste grote hit van The Rolling Stones het nummer “Not Fade Away” van Buddy Holly & The Crickets was.


Peggy Sue – Not Fade Away

Buddy tourde gedurende het laatste jaar van zijn leven constant en bleef met dezelfde volharding als voorheen streven naar hits. Zijn prive-leven was echter drastisch veranderd. In juni 1958 ontmoette hij Maria Elena Santiago, een receptioniste bij Peer Southern Music in New York. Buddy werd smoorverliefd op haar en vroeg haar 5 uur na hun eerste ontmoeting ten huwelijk, de twee trouwden op 15 augustus 1958. Buddy Holly2Holly ontwikkelde zich snel en leerde in no-time de ins en outs van de muziekindustrie en was niet langer ingenomen met de wijze waarop Norman Petty zijn zaken beheerde en ze besloten in oktober 1958 hun zakelijke relatie te beeindigen.
The Crickets en Buddy zouden ook ook uit elkaar te gaan. De druk van het toeren, zakelijke transacties en het recente huwelijk van Buddy veroorzaakten tweedracht tussen Buddy, Jerry en Joe B.Mauldin en de drie verbraken hun relatie na de laatste tournee in de herfst van 1958.
Ontmoedigd, maar nog steeds erg vastberaden, verhuisden Buddy en Maria naar een appartement in New York City’s Greenwich Village waar Buddy zich concentreerde op het schrijven van songs, het ontwikkelen van zijn solo-carrière en het produceren van jonge opkomende artiesten.


Appartment Tapes – Dearest & That Makes It Though

Buddy’s zakelijke belangen werden geregeld en zijn boekingskantoor boorde General Artists Corporation een tijdelijke bron van hoog nodigde inkomsten aan – een 3-weekse reis door het winterse Midwesten van Amerika, te beginnen op 27 januari 1959.
Door zijn breuk met The Crickets moest Holly een nieuwe begeleidingsgroep samenstellen, gitarist Tommy Allsup (die had gespeeld op een aantal van Buddy’s opnamen en tijdens toernee’s), drummer Carl Bunch en KLLL disc jockey basgitarist Waylon Jennings gecontracteerd.
Onder de titel “Winter Dance Party”, werd deze toernee gecompleteerd door Ritchie Valens (een 17-jarige zanger afkomstig uit California wiens record “Donna” aan de top van de hitlijsten stond), JP Richardson (een 28-jarige dj uit Beaumont, Texas beter bekend als “The Big Bopper” en Dion & The Belmonts (een populaire zanggroep uit New York City). Een jonge onbekende zanger genaamd Frankie Sardo en enkele blazers ronden de entourage af.


Winter Dance Party Tribute & Concert Promo’s

Bijna onmiddellijk werd de toer geplaagd door problemen. De bussen waren slecht verwarmd en erg gevoelig voor frequente optredende storingen. De groep werd achtervolgd door vriezend weer tijdens hun reis door Wisconsin, Iowa en Minnesota. Holly’s drummer Carl Bunch had bevriezingsverschijnselen, verkoudheid en griep verspreidde zich snel onder de deelnemende artiesten.
Tegen de tijd dat de tour onder erbarmelijke omstandigheden op de avond van 2 februari 1959 aankwam in Clear Lake, Iowa had Holly besloten om een klein vliegtuig voor zichzelf, Allsup en Jennings te huren om te vliegen naar de volgende locatie in Fargo, North Dakota voor twee shows bij Clear Lake’s Surf Ballroom. Op het laatste moment gaf Waylon Jennings zijn stoel aan de grieperige Big Bopper en Tommy Allsup verloor door kop of munt te spelen zijn stoel aan Ritchie Valens.
Om ongeveer 01:00, vertrok de Beechcraft Bonanza vanaf het nabijgelegen vliegveld van Mason City, 5 minuten later stortte het neer en één van de grootste rock ’n roll artiesten aller tijden lag in een bevroren Iowa stoppelveld, onontdekt tot ver na zonsopgang.

Buddy Holly’s invloed op de populaire muziek is enorm. De opnames die hij in Clovis, New Mexico maakte zijn buitengewoon door hun vindingrijkheid en het hoge niveau van de opnametechniek. Lang voordat overdubben een gangbare praktijk werd was Holly “layering” zijn platen met meerdere vocale en instrumentale lijnen zoals hij o.a. laat horen in “Words Of Love” en “Listen To Me”.
Hij hield van expirimenteren en in alles eerlijk – Jerry’s op een kartonnen doos, elektrische gitaar spelen door een orgelluidspreker – indien het paste in de muzikale texturen die Holly schilderde.
Dat Buddy Holly & The Crickets het geluid zo eenvoudig konden maken dat elke statende band het meteen mee kon spelen is een bewijs van hun genie. Holly’s handelsmerk “akkoordleidende” stijl van ritmische gitaarspel is sindsdien te horen in iedere rock ’n roll band sinds, van The Beatles tot de lokale amateurband.
Zijn geest en creativiteit blijven basislessen voor muzikanten over hoe rock ’n roll muziek gespeeld moet worden. De enorme vreugde die zijn muziek nog steeds brengt is een inspiratie voor waarom het de moeite waard is om dit te doen. Zijn vriend Sonny Curtis drukte zich het beste uit toen hij zei dat “Buddy Holly leeft elke keer als rock ’n roll wordt gespeeld.


Love Is Strange – You’re The One

discografie