Biografie Billy Lee Riley

Billy Lee Riley (Pocahontas, 5 mei 1933 – Jonesboro (Arkansas, 2 augustus 2009) was een Amerikaans rock-‘n-roll-gitarist en is een mythisch figuur van de rockabilly.

Riley leerde gitaar spelen van zwarte landarbeiders. Na vier jaar legerdienst nam Riley in 1955 zijn eerste plaatje op in Memphis en ging nadien werken bij de Sun Studio van Sam Phillips. Hij nam er “Trouble Bound” op voor Jack Clement en Slim Wallace. Sam Phillips verkreeg de rechten en bracht “Trouble Bound” en “Rock With Me Baby” in 1956 uit. Rileys eerste hit werd “Flyin’ Saucers Rock and Roll” – “I Want You Baby” in 1957. Nadien bracht hij nog “Red Hot” – “Pearly Lee” uit, allebei met Jerry Lee Lewis als pianist. Van Riley werden er door Sun Records slechts zes singles uitgebracht.


Rock With Me Baby & Trouble Bound – Flyin’ Saucers Rock and Roll


I Want You Baby with 2False Starts – Red Hot


Pearly Lee – Baby Please Don’t Go

Dit beperkt aantal singles hebben niet kunnen beletten dat hij in de geschiedenis van de rockabilly één van de grote is. Zijn opnames van “Flyin’ Saucer Rock And Roll” en “Red Hot” zijn op zichzelf al voldoende om zijn onsterfelijkheid te garanderen. De andere opnames, zowel uitgegeven en als niet uitgegeven, zijn het bewijs van een man met smaak en talenten.
Riley had een korte solocarrière met zijn band “The Little Green Men” en waren de belangrijkste studiogroep van de Sun Studios. De groep bestond uit Riley, Roland Janes, J.M. Van Eaton, Marvin Pepper en Jimmy Wilson. De band werd later aangevuld met Martin Willis.
In 1960 verliet Riley Sun en startte samen met Roland Janes het platenmerk “Rita Record” en produceerden o.a. de nationale hit “Mountain Of Love” van Harold Dorman. In 1962 verhuisde Riley naar Los Angeles en werd sessiemuzikant voor onder meer Dean Martin, The Beach Boys, Herb Alpert en Sammy Davis jr.


Harold Dorman / Mountain Of Love – Billy Lee Riley / Parchment Farm


Tobacco Road – I Hear You Knockin’


Early Morning Rain – Billy’s Blues

In het begin van de jaren 1970, nam Riley afscheid van de muziekwereld en keerde terug naar Arkansas om een eigen succesvolle bouwonderneming te beginnen.
In 1992 werd Riley herontdekt door niemand minder dan Bob Dylan, bewonderaar sinds 1956, en overtuigde Riley om opnieuw de rock-‘n-roll, blues en country-blues ten gehore te brengen . Zijn in 1997 op het Capricorn label uitgebrachte album “Hot Damn!” werd in datzelfde jaar genomineerd voor een Grammy Award.

Na een val in 2005 op een zeer gladde vloer van een warenhuis en de twee operaties die hij tengevolge daarvan moest ondergaan ging zijn gezondheid achteruit. Hoewel hij in 2006 nog een country- CD “Hillibilly Rockin’ Man” uitgebracht moest The Rockabilly Hall of Fame in de zomer van 2009 melden dat het slecht was gesteld met de gezondheid van Riley. Hij streedt een naar later zou blijken een kansloos strijd tegen darmkanker. Zijn laatste publieke optreden was in juni 2009 in The New Daisy Theatre, Beale Street, Memphis, toen hij deelnam aan “Petefest 2009”, ter ere van historicus Pete Daniel, met wie Riley bevriend was geraakt tijdens het lanceren The Memphis Rock N ‘Soul Museum. Ondersteund door een wandelstok, wiegde Billy Lee op “My Gal” en andere oude hits.
Billy Lee Riley overleed op 2 augustus 2009 aan de gevolgen van darmkanker in Jonesboro, Arkansas .

discografie

Zoek je uitgebreide informatie over Billy Lee Riley ga dan naar Billy Lee Riley